Kandydoza (drożdżyca)

Kandydoza (drożdżyca)

Kandydoza jest wywoływana przez grzyby drożdżo-podobne, u ludzi przeważnie przez drożdżaka Candida albicans. W stanie peł­nego zdrowia organizm jest odporny na tego drożdżaka. Do powstania zmian chorobo­wych usposabiają: mikro-urazy skóry, maceracja naskórka związana z nadmiernym po­ceniem, zaburzenia hormonalne, jak np. cu­krzyca, otyłość i ciąża. Skłonność do wystę­powania tej drożdżycy okazują niemowlęta z zaburzeniami pokarmowymi i źle pielęgno­wane. Nie kontrolowane, nadmierne stoso­wanie antybiotyków i różnego rodzaju leków hormonalnych sprzyja również powstawaniu zmian chorobowych wywoływanych przez drożdżaki.

Drożdżakowe wyprzenie skóry dłoni i stóp umiejscawia się zwykle, podobnie jak w grzybicy, w trzeciej i czwartej przes­trzeni między-palcowej. Czasem zmiany zajmują skórę w fałdach pod-sutkowych u otyłych kobiet, w fałdach pachwino­wych i między pośladkami, początkowo w postaci plam rumieniowo-złuszczających, które ulegają sączeniu, macerowaniu, a w głębi fałdów może dojść do pękania naskórka.

U noworodków występuje jako tzw. pleśniawki, a u dorosłych wywołuje w kącikach ust bolesne nadżerki i pęknięcia, zwane za­jadami. U kobiet kandydoza może zajmować błonę śluzową sromu i pochwy. Charaktery­styczne objawy choroby to: obrzęk, zacze­rwienienie błon śluzowych i mniej lub bar­dziej obfite wodniste lub ropne upławy. Przy pożyciu płciowym mężczyzna zwykle ulega zakażeniu.

Objawy drożdżycy mężczyzn to: podrażnienie i stan zapalny żołędzi i wewnętrznej po­wierzchni napletka ze świądem i pieczeniem. Przy zajęciu cewki moczowej pojawia się, zwykle w godzinach rannych, skąpa, rzadka wydzielina śluzowa. Leczenie polega na sto­sowaniu zaleconych przez lekarza leków oraz miejscowo tamponów, przepłukiwań, maści i kremów.

Przy zajęciu paznokci i wałów okołopaznokciowych drożdżyca objawia się początkowo stanem zapalnym i bolesnym obrzękiem, a później spod wału paznokcia przy jego uciśnięciu może się wydobywać treść ropna. Przy dłuższym trwaniu zakażenia płytka pa­znokciowa ulega uszkodzeniu, traci połysk, występuje jej rozwarstwienie, pobruzdowanie powierzchni i zmiana barwy na ciemnobru­natną.

Leczenie drożdżycy, zwłaszcza skóry i pa­znokci, jest zwykle długotrwałe, wymaga du­żej staranności, skrupulatnego przestrzega­nia zasad higieny osobistej. Ważne jest zwła­szcza dokładne osuszanie skóry, szczególnie w fałdach, zajętej zmianami. W drożdżycy stóp wskazane jest używanie luźnego obu­wia.